Reklamy na tej stronie umieszczane są przez właścicieli domeny
   
  Era Integracji
  Podstawowe zasady czlowieka
 

NAPISANE PRZEZ EDUARD ALBERT MEIER (w 14 roku życia)

Regensdorf/Switzerland, Saturday, February 3, 1951, at 8:02 pm

Tłumaczyła: Eva Zareba

 Wersja oryginalna niem/ang

1. Każda ludzka istota musi pytać samej siebie, poszukiwać i znajdować własny cel życia i musi chcieć używać go (tego celu życia) do ulepszania swojego życia i swoich postępowań.

 

2. Każda ludzka istota musi być sobą i być swoją własną „przewodnią osobowością”, która rozwija swoje własne ideały, podąża za nimi i realizuje je.

 

3. Każda ludzka istota musi kierować się swoim własnym rozsądkiem i swoim własnym rozumowaniem i używać go w taki sposób, aby wymagać od siebie tego co jest najlepsze i najbardziej uzdrawiające; i kształtować siebie zgodnie ze swoją wolą, i być posłusznym swoim wymaganiom czy potrzebom na swój własny, wolny sposób

 

4. Każda ludzka istota musi kształtować siebie w taki sposób, że jest on/ona zawsze sobą, ma swoje własne oryginalne (unikalne) intensywne doświadczenia, i nigdy nie pozwalać sobie aby być zniewoloną albo uzależnioną w żaden sposób i w konsekwencji ochraniać swoją wewnętrzną i zewnętrzną wolność pod każdym względem; w swoich własnych myślach i uczuciach, jak również w swoich decyzjach, poglądach, opiniach, emocjach i postępowaniu.

 

5. Każda ludzka istota musi okazywać sobie samej samej przyjaźń i miłość, która jest dla niej konieczna i (musi) czuć się bezpiecznie i swobodnie z samą sobą, jak również być uczciwą wobec siebie samej w taki sposób, aby rozumieć swoje własne myśli, uczucia, emocje, postępowanie i opinie, itp.

 

6. Każda ludzka istota musi kierować swoje myśli, uczucia, pomysły, życzenia, potrzeby, postępowanie itp., w taki sposób aby być w stanie osiągać swoje wysoko zamierzone cele, które jednak powinny być zawsze zgodne z jego zdolnościami i potrzebami, dlatego nie powinny być przesadnie i za wysoko zamierzone.

 

7. Każda ludzka istota powinna widzieć i znać siebie samą taką jaką jest naprawdę, dlatego nie powinno myśleć się o sobie jako o doskonałym świecie, bo nie jest to możliwe dla żadnej osoby, ponieważ każdy musi się uczyć i w konsekwencji jest wystawiony na pomyłki i niedoskonałości. Dlatego nie jest możliwe by wszystko było jasne dla człowieka, (i) by wszystko było słuszne i by był on lepszy od innych ludzi.

 

8. Każda ludzka istota musi zawsze być w pełni świadoma, że pomiędzy ludźmi istnieją zawsze różnice w świadomości. W konsekwencji nikt nie może być dokładnie równy inteligencją z drugą osobą. Ale, to nie upoważnia nikogo aby spostrzegać innych ludzi jako ślepych i klasyfikować ich jako ludzi na niższym poziomie. Nie upoważnia go do tego także sytuacja, gdy ludzie trudnią się wspólnie w ramach religii lub sekty, ponieważ oni wszyscy są takimi samymi ludźmi wsród tych samych twórczych-naturalnych praw życia i ewolucyjnego uczenia się jak wszyscy inni.

 

9. Każda ludzka istota powinna sama starać się poprzez swoje własne wysiłki kształtować i wypełniać swoją egzystencję i egzystencjalne obowiązki w dowolnej formie sprawiedliwości, uczciwości, rozsądku i intencji, itp. głównie w sferze świadomości, charakteru, zalet, myśli/uczuć i psychiki. W ten sposób człowiek powinien stworzyć w samym sobie jasną motywację aby wzrastać w samym sobie bez upokarzania się w żaden sposób, ani nawet w sposób religijny czy sekciarski.

 

10. Żadna ludzka istota nie powinna używać swojego idealizmu dla nie wartych tego, czy nieudowodnionych rzeczy, ale powinna kierować swój idealizm w kierunku rozpoznawania u siebie samej swojej własnej prawdziwej istoty, by ulepszać się, spełniać się i realizować się zewnętrznie; ponieważ prawdziwe istnienie jest właściwą naturą wszystkiego co zmierza w kierunku postępu i sukcesu, dlatego jest źródłem kształtowania życia.

 

11. Każda ludzka istota nie powinna w nic wierzyć, ale zawsze powinna poszukiwać podstawowych prawd, które może znaleźć tylko w sobie samej, jeżeli poszukuje i myśli o wszystkim; i poprzez używanie swojego rozsądku, swojego zrozumienia i swojej zdrowej logiki. Dlatego człowiek może znaleźć tą prawdę tylko w sobie samym, ale tylko wtedy kiedy jest wolnym od jakichkolwiek wierzeń w rzeczy, których nie może nigdy udowodnić dla siebie samego. Wiara nie jest dowodem, ale po prostu czymś co jest uznane za uprzejme, przychylne i właściwe bez żadnej udowodnionej zawartości prawdy; w konsekwencji wiara nie może być nigdy przekonywująca z powodu faktu, że brakuje w niej udowodnionej prawdy.

 

12. Żadna ludzka istota nigdy nie znajdzie prawdziwej prawdy, której szuka przez lata lub przez całe życie, jeżeli ona po prostu poddaje się wierze i nie poszukuje i nie rozpoznaje faktycznej prawdy w samej sobie, poprzez logikę, zrozumienie i rozsądek, aby uprawomocniać ją i stosować ją w swoim życiu i stylu życia.

 

13. Każda ludzka istota powinna widzieć swój najwyższy cel w tym, aby stale formować i wdrażać swoją wiedzę, swoje zdolności, swoją prawdziwą miłość, swoje prawdziwe szczęście, swoje możliwości i szanse, a również swoją mądrość i bycie ludzkim, w taki sposób aby mogła ona prowadzić prawdziwie ewolucyjne i sprawiedliwe ludzkie życie i by mogła pomagać innym ludzkim istotom w ten sam sposób.

 

14. Pierwszorzędnym zadaniem każdej ludzkiej istoty powinno być zwracanie własnej uwagi na siebie samego, np. na swoją własną osobowość, swój charakter, swoje zalety, myśli, uczucia i postępowanie, aby ustawić to wszystko w taki sposób, że wszystkie rzeczy są właściwe i aby nie ścigać błędnych celów, które kończą się na wierze w nie realne rzeczy.

 

15. Każda ludzka istota powinna gospodarować swoimi zarobkami i majątkiem w rozsądny sposób i nie powinna tracić ich na nieprawdziwe, związane z wiarą rzeczy, każda osoba powinna robić to co jest właściwe i zająć się sobą, jeśli sposobność i egzystencja są dostępne dla niej, wobec czego ona niesprawiedliwie nie staje się obciążeniem dla innych ludzkich istot i nie zachowuje się jak pasożyt.

 

16. Każda ludzka istota powinna zawsze żyć w czasie teraźniejszym, ale powinna spoglądać w przyszłość i starać się ją kształtować, ale również brać pod uwagę przeszłość i uczyć się z niej, aby osiągnąć sukces, realizację i postęp.

 

17. Każda ludzka istota potrzebuje odpoczynku i spokoju i w następstwie ona potrzebuje mieć swoje ciche godziny i nie powinna być bez przerwy zajęta, ani wtedy kiedy jest sama, ani wtedy kiedy jest w towarzystwie innych ludzkich istot, czy rodziny, albo w środowisku.

 

18. Każda ludzka istota potrzebuje mieć czas na odpoczynek ponieważ tylko przez to jest ona w stanie uspokoić się i wrócić do sił. Jakkolwiek czas odpoczynku zawsze powinien być w odpowiednich ilościach i nie powinien być przesadzony, aby nie stał się obciążeniem i irytującym wpływem na swoje własne myśli i uczucia, ani dla innych ludzkich istot.

 

19. Każda ludzka istota powinna zawsze zwracać uwagę na poszukiwanie tylko prawdy i nigdy nie iść za doktryną zbawienia, ponieważ naprawdę coś takiego nie istnieje, ani w filozoficznym, ani w religijnym, świeckim, sekciarskim czy innym ideologicznym kierunku, doktryna zbawienia nie znajduje się też w nauce. Doktryna zbawienia jest zawsze oszustwem związanym z wiarą, albo szarlatanerią, albo przestępczym zarabianiem pieniędzy. Prawdą jest, że jedyną rzeczą, która się zawsze liczy jest rzeczywistość, która opiera się na użyciu mądrego rozumowania i rozsądku, jak również prawdziwej logiki.

 

20. Każda ludzka istota powinna być zawsze szczera i uczciwa wobec innych ludzkich istot, i nie powinna nigdy zakładać – jakiekolwiek mogą być tego powody – że może on/ona kontrolować inne ludzkie istoty w taki sposób, który może okazać się, że ich zrani. To powinno być brane pod uwagę zarówno w przypadku rodziny jak i każdej społeczności, aby nie pojawiło się obmawianie ani dyskryminacja (uszczerbek) ani inne złe postępowanie.

 

21. Każda ludzka istota powinna zawsze zwracać uwagę na swoją wewnętrzną i zewnętrzną wolność i nigdy nie powinna związywać się z niczym od czego nie byłaby w stanie już więcej się odłączyć, albo od rzeczy, które odwodzą ją od kroku w kierunku wolności; to odnosi się do czysto materialnych rzeczy i wartości, albo do ludzkich związków, albo do rodziny albo do każdego rodzaju społeczności.

 

22. Każda ludzka istota powinna zdecydowanie nigdy nie akceptować i pojmować jakichkolwiek politycznych, filozoficznych, sekciarskich, świeckich, naukowych, religijnych czy innych ideologicznych doktryn jako „najprawdziwszej prawdy” albo jako „realnej, prawdziwej wiedzy”, itp., ponieważ – naprawdę – każda nauka powinna być egzaminowana, aż do ostatniego szczegółu, ponieważ tylko w ten sposób faktyczna prawda może być zrozumiana a rzeczywistość doświadczona.

 

23. Każda ludzka istota musi być zawsze świadoma, że życie którym żyje - to nie ma znaczenia ile ono już trwa – nigdy nie było płytkie albo bezsensowne. W konsekwencji nic nie zostaje stracone w przeżytym życiu, ponieważ każda przeżyta sekunda na pewno wypełniła swoją intencję i przyniosła ewolucyjny sukces, nawet jeżeli resultat okazał się tylko minimalny.

 

24. Każda ludzka istota zawsze powinna mieć jasne i rozsądne poczucie i nie powinna wystawiać się na ciągłe wpływy żadnych nauk, poprzez które możliwość własnego niezależnego myślenia, rozważania, rozumowania, sprawdzania i rozumienia jest odebrana. Jeżeli ludzka istota chce zajmować się jakimiś rzeczami lub nauczaniem, ona musi zawsze myśleć o możliwości znalezienia wystarczającej ilości czasu, aby pozwolić swoim myślom i uczuciom, swoim rozważaniom i pomysłom, itp. - na rozwinięcie się w taki sposób, by mogła upewnić się o wszystkim i znaleźć konkluzje i prawdę w sobie samym.

 

25. Każda ludzka istota musi mieć na celu pielęgnowanie międzyludzkich związków, poświęcać uwagę rodzinnym stosunkom i także przyjaźniom, koleżeństwom i znajomościom. Rodzice, bracia i siostry, przyjaciele, znajomi i inne ludzkie istoty w ogóle, powinny być zawsze źródłem radości i pokoju, w formie wolności, która powinna jednoczyć i  w rezultacie rozszerzać się w każdy jeden sposób.

 

26. Każda ludzka istota musi zawsze mieć na uwadze, że życie udzieli mu zmysłu i poczucia bezpieczeństwa i ochrony. To musi się wyrażać zarówno w towarzystwie innych ludzi jak i w swoim własnym (bycia w samotności).

 

27. Każda ludzka istota musi kształtować swoje życie poprzez stwarzanie wydarzeń, aby znajdować miłość, szczęście, przyjemność, pokój, harmonię, balans i wolność.

 

28. Każda ludzka istota, która chce żyć zgodnie z rzeczywistością musi pozwolić sobie na właściwe poczucie własnej wartości i pewności siebie i ochraniać to, w taki sposób aby zapewnić sobie samemu zdrowe, samo-potwierdzające się i postępowe myśli, uczucia, aby jego akcje były zrealizowane w najlepszy sposób.

 

29. Każda ludzka istota zawsze powinna zachowywać się w przyzwoity i cnotliwy sposób zarówno w odniesieniu do swej pracy i opinii, swej wiedzy i uczenia się aby był on uznawany i szanowany jako prawdziwa ludzka istota, w jego bliskim i dalszym otoczeniu.

 

30. Każda ludzka istota powinna żyć swoim życiem w taki sposób, aby po śmierci pozostały mu miłe wspomnienia z jego życia, które pozwolą mu żyć w dobrych myślach pośmiertnie.

 

31. Każda ludzka istota powinna żyć w taki sposób, aby inni ludzie interesowali się jego życiem i szanowali go w swych myślach i uczuciach. Może się również zdarzyć, że i wrogowie wykażą swoje zainteresowanie w złym celu, ale wtedy należy im wybaczyć, ponieważ pokój i przebaczenie powinno wynikać z miłości – a nie z nienawiści.

 

32. Każda ludzka istota powinna czuć się scementowana z dobrym towarzystwem ludzi, aby wspólne doświadczanie życia promowało miłość, pokój, wolność jak i również harmonię i szczęście każdego człowieka.

 

33. Każda ludzka istota powinna gorąco pragnąć rozwijać w swoim życiu to co ma dla niej wyczuwalne znaczenie myślowo-uczuciowe jak i również spontaniczne i pełne miłości. A więc życie każdego człowieka powinno wyszukiwać sobie cały czas nowe, dobre, przyjemne i pozytywne kierunki, zarówno spontaniczne jak i dobrze przemyślane.

 

34. Każda ludzka istota powinna na wszelki sposób dążyć do tego aby wypełniać swoje życie nauką i zdobywaniem wiedzy, pracowaniem dla mądrości, wykonywaniem satysfakcjonującej pracy, z prawdziwą miłością i harmonią, jak również z intencją utrzymywania pokoju i wolności.

 

35. Każda ludzka istota powinna być zawsze otwarta na wszystkie rzeczy, aby ciągle znajdować wiele z tego co jest tajemnicze i ekscytujące w jej życiu, to co przynosi jej niespodziankę i zdziwienie, być może nawet zapiera jej oddech w przyjemnym szoku i pozwala jej być na zawsze młodą.

 

36. Każda ludzka istota powinna zawsze pielęgnować otwarte, dobre, kochające, pokojowe, harmonijne i liberalne stosunki z innymi ludźmi, nawet jeżeli oni są wrogo do niej nastawieni. Regułą jest, że nienawiść nie rani drugiej osoby, ale rani tą osobę, która nienawidzi, ponieważ satysfakcja z posiadania nienawiści pozostawia tą osobę we własnej niełasce.

 

37. Każda ludzka istota powinna być zawsze otwarta na pytania dotyczące znaczenia życia i egzystencji człowieka i powinna ich również wymagać, aby rozważać je i rozmawiać o nich z innymi ludźmi, po to aby uzyskać z tego poznawanie prawdy.

 

38. Każda ludzka istota musi mieć poczucie i przekonanie, że ona może komunikować się i tłumaczyć innym ludziom o tym co jest dla niej ważne i w zamian za to dane jest jej zrozumienie.

 

39. Każda ludzka istota musi mieć poczucie i przekonanie, że inni ludzie potrafią zrozumieć co ją przygnębia i jest dla niej ciężarem, i że ona może oczekiwać użytecznej porady lub innego rodzaju pomocy.

 

40. Każda ludzka istota powinna prowadzić swoje życie otwarcie w taki sposób, aby było ono z pożytkiem i korzyścią dla niej samej w każdy pozytywny sposób, jak również dla jej rodziny, jej stosunków z ludźmi i również dla społeczności.

 

41. Każda ludzka istota powinna być zdecydowana, by nie unikać problemów i konfliktów, ale poszukiwać na nie rozwiązań i je pokonywać.

 

42. Każda ludzka istota ma obowiązek zbudowania wystarczającej wiary w siebie i zdrowego poczucia własnej godności, w taki sposób, aby ona potrafiła sprostać i opanować wszystkie zadania i trudności, które urosną przed nią w życiu.

 

43. Każda ludzka istota powinna zawsze starać się nie pozwalać sobie na to, aby być zaniepokojonym, czuć się zażenowanym czy czuć się niepewnie z powodu napięć, które objawiają się u niego lub u innych ludzi.

 

44. Każda ludzka istota powinna dokładać wszelkich starań, aby kształtować każdą sytuację w jej życiu w świadomy i uważnie przemyślany sposób, jeżeli taka sposobność jest mu dana.

 

45. Każda ludzka istota powinna kształtować się w taki sposób, aby nie paść ofiarą niweczących myśli i uczuć, przez niejasne, pogmatwane i nieprzyjemne sytuacje.

 

46. Każda ludzka istota musi być zawsze przygotowana na spotkanie się z myślami i uczuciami niechęci w zrelaksowany sposób, aby móc sobie z nimi poradzić we właściwy sposób i aby nie być w ich łasce.

 

47. Każda ludzka istota powinna dokładać wszelkich starań, aby komunikować się z innymi ludźmi, aby wyrażać swoją własną postawę i reprezentować swoją własną opinię lub przedmioty zainteresowań.

 

48. Każda ludzka istota powinna ustalić sobie cele w swoim życiu, do których powinna dążyć i osiągać je po przemyśleniu, z uwagą, zainteresowaniem, motywacją i pewnością siebie.

 

49. Każda ludzka istota powinna uważać swoje życie za warte przeżywania w każdej sytuacji.

 

50. Każda ludzka istota powinna zawsze ustalać sobie sama swoje własne postępowanie, ale nie poprzez zewnętrzne sytuacje, ani przez innych ludzi, ani przez religie, sekty, filozofie, naukę ani inne ideologie.



Powyższy tekst jest fragmentem Kompilacji wiedzy Plejadian autorstwa Evy Zareby, która od 20 lat mieszka w Stanach. Do pobrania tutaj



 
  Łącznie stronę odwiedziło już 125808 odwiedzających  
 
=> Chcesz darmową stronę ? Kliknij tutaj! <=